Nieuws

Uit de praktijk van een deurwaarder

‘Wat doe jij eigenlijk voor werk? Oh, ik ben deurwaarder!’

Het antwoord op deze vraag probeer altijd ik zo luchtig mogelijk te geven, maar toch kijk ik even hoe mijn gesprekspartner reageert voordat ik verder ga met het gesprek.

Het beroep van deurwaarder roept bij veel mensen een negatieve reactie op en dat begrijp ik maar al te goed. Als deurwaarder maak je een hoop mee. Nu we in een tijdperk leven van social media kan ik een paar van die praktijkverhalen met u delen.

Woningontruiming in samenwerking met verhuisploeg
Een van de regelmatig uit te voeren ambtshandelingen is de gerechtelijke ontruiming van een onroerende zaak, een woningontruiming. Wanneer een kantonrechter de ontbinding van een huurovereenkomst uitspreekt, wordt normaal gesproken ook de ontruiming van de onroerende zaak in datzelfde vonnis meegenomen. Wanneer de veroordeelde huurder na zo’n vonnis niet vrijwillig het gehuurde ontruimt, mag de verhuurder deze ontruiming zelf (laten) uitvoeren. In onze dagelijkse praktijk komt het daarom regelmatig voor dat wij samen met een verhuurder een woning of kantoorpand moeten ontruimen.

Bij een woningontruiming ga ik samen met een inspecteur van politie (zijnde de in artikel 444 Rv. genoemde functionaris), een slotenmaker, een complete verhuisploeg en de verhuurder het pand binnen.  Een ontruiming is een ingrijpende maatregel en daarom is het erg belangrijk dat er een goede samenwerking is tussen alle betrokken personen bij een ontruiming.  Wij noemen deze personen in de praktijk onze ketenpartners. De medewerkers van het verhuisbedrijf halen in opdracht van de gerechtsdeurwaarder alle roerende zaken uit de woning en het is van groot belang dat dit met inachtneming van alle zorgvuldigheid wordt gedaan. Niemand wil immers achteraf met een schadeclaim geconfronteerd worden.

Gelukkig werken wij al jaren met een vast verhuisbedrijf en kunnen we blind op de expertise  van deze verhuizers rekenen.  Maar zelfs dan word ik in de praktijk toch regelmatig met bijzondere omstandigheden geconfronteerd.

Verkeerde flat
Zo kreeg ons kantoor onlangs de opdracht van een woningbouwvereniging om een woning in een grote galerijflat in Rotterdam te ontruimen.  De hele flat werd op het moment van ontruimen gerenoveerd.  Op de galerij waren veel werkzaamheden aan de gang, voordeuren stonden open en bouwvakkers liepen in en uit.  Samen met de inspecteur van politie ben ik de woning binnen gegaan. We troffen daar een verlaten, doch deels gemeubileerde, woning aan. Zoals gebruikelijk ging ik daarna met de slotenmaker naar de kelderbox om ook deze ruimte te openen en zo nodig te ontruimen. De leidinggevende van de verhuisploeg instrueerde op dat moment zijn medewerkers om de te ontruimen woning op de zesde etage leeg te maken.  Deze mannen wachten namelijk altijd op afstand af, totdat zij van mij de opdracht krijgen om aan de slag te kunnen gaan.

Wat wij in de kelderbox echter niet wisten, was dat de ontruimingsploeg naar de zesde verdieping was gegaan en daar de eerste de beste woning, waarvan de voordeur openstond, binnen waren gegaan.  In de woning zat een echtpaar aan de eettafel te genieten van het ontbijt. De ontruimingsploeg was de woning binnen gegaan en keurig begonnen met het inpakken van de inboedel. Het echtpaar zat al dagen in de rommel van de renovatie en keken niet op of om.  Zij vonden het waarschijnlijk daarom niet vreemd dat er zoveel mannen in hun woning bezig waren.

Pas na mijn terugkomst op de zesde etage werd het iedereen duidelijk dat hier wel een hele vreemde situatie aan de gang was. Achteraf kon iedereen er wel om lachen. Het echtpaar vond het wel vreemd, maar ging er toch enigszins vanuit dat het inpakken van de inboedel nodig was om de renovatiewerkzaamheden uit te voeren. Voor de schik heb ik deze mensen toch maar even een bloemetje gebracht. 

Schat gevonden 
Dat het ook anders kan lopen, wordt wel duidelijk als u het bijzondere verhaal van de volgende ontruiming leest.

Bij deze ontruiming van een grote eengezinswoning trof ik een verwarde vrouw aan, die jarenlang tezamen met haar moeder desbetreffende woning bleek te huren. Haar moeder zat echter al geruime tijd in een verzorgingstehuis en de dochter maakte nog altijd gebruik van de ‘tafeltje-dek-je’ maaltijden, welke uiteraard bedoeld waren voor haar bejaarde moeder. Door een achterstand in de huurbetalingen was de huurovereenkomst ontbonden en moest er ontruimd worden.  De woning bleek zwaar vervuild en volgestampt met antieke, of ieder geval oude, meubels. De dochter werd opgevangen door een zorginstantie omdat zelfstandig wonen niet meer mogelijk was en er geen directe familie zich gemeld had. De woningbouwvereniging gaf er de voorkeur aan de inboedel te vernietigen omdat deze in haar ogen geen waarde zou vertegenwoordigen en opslag hiervan slechts veel kosten met zich mee zou brengen.  Vreemd genoeg had ik er niet zo’n goed gevoel over en adviseerde ik om de inboedel toch zekerheidshalve op te slaan. Welk advies - achteraf gezien - gelukkig werd opgevolgd. Een dag later werd ik gebeld door een medewerker van het verhuisbedrijf.  Bij de opslag van de inboedel hadden zij een grote hoeveelheid geld en sieraden gevonden. Deze zaken waren namelijk verstopt in de oude piano. Op deze zaken heb ik vervolgens gelijk beslag gelegd, waardoor de vordering van de verhuurder uiteindelijk zelfs nog helemaal kon worden voldaan.   

Inmiddels had de familie zich ook gemeld om zich te ontfermen over het lot van de dochter en natuurlijk ook over de overige inboedel uit de woning.  

Zo blijkt maar hoe belangrijk een ketenpartner is. We zijn erg blij met onze vaste en zeer betrouwbare verhuisploeg voor een woningontruiming.

Jeanette van der Waal
Toegevoegd gerechtsdeurwaarder

Klanten login

Ongeldige invoer
Ongeldige invoer

Meld je aan

Meld je aan voor onze nieuwsbrief

Ongeldige invoer
Ongeldige invoer
Ongeldige invoer