Uit de praktijk van Jeanette van der Waal

Wat doe jij eigenlijk voor werk?
Ik ben deurwaarder

Het antwoord op deze vraag probeer altijd ik zo luchtig mogelijk te geven, maar toch kijk ik even hoe mijn gesprekspartner reageert voordat ik verder ga met het gesprek. Meestal is men verbaasd en gaat mijn antwoord gepaard met de reactie: “goh wat een bijzonder beroep”, of “is dat niet moeilijk voor een vrouw?”. Het beroep van gerechtsdeurwaarder roept bij veel mensen een reactie op en dat begrijp ik maar al te goed. 

Als deurwaarder maak je inderdaad een hoop mee. Goede dingen, maar ook droevige situaties. Ik kan wel zeggen dat de afgelopen achttien jaar waarin ik als kandidaat-gerechtsdeurwaarder werkzaam ben, veel bijzondere situaties en verhalen de revue zijn gepasseerd. Nu we in een tijdperk leven van blogs, Twitter en andere social media kan ik eindelijk een paar van die praktijkverhalen met u delen. 

Ontruiming
Een van mijn vele ambtshandelingen is het ontruimen van een onroerende zaak. Als de rechter de ontbinding van de huurovereenkomst uitspreekt, wordt normaal gesproken ook de ontruiming in het vonnis opgenomen. Wanneer de huurder niet vrijwillig vertrekt, mag de verhuurder zelf ontruimen. In de praktijk komt het regelmatig voor dat wij samen met onze opdrachtgever een perceel ontruimen. Bij een ontruiming ga ik samen met een inspecteur van de politie (als bewaker van het recht), de slotenmaker, een verhuisploeg en de verhuurder het pand binnen. Dan leeft altijd de vraag wat we bij binnenkomst zullen aantreffen. Is de huurder al vertrokken, is hij thuis of is hij misschien gewoon naar het werk gegaan?

Ontploffing
Een paar maanden geleden kregen wij de opdracht van een grote Rotterdamse woningcorporatie om een woning te ontruimen. De huurder heeft lange tijd geprocedeerd tegen de verhuurder, maar werd door de rechter in het ongelijk gesteld en veroordeeld tot ontruiming. De verhuurder was genoodzaakt de ontruiming zeer zorgvuldig voor te bereiden aangezien de huurder zich mogelijk tegen de ontruiming zou verzetten, zelfs een doodsbedreiging bleef niet uit. In overleg met de politie besloot de verhuurder een risicoanalyse door de politie te laten uitvoeren. Uit de risicoanalyse kwam naar voren dat de bewoner waarschijnlijk geen direct gevaar zou opleveren voor zijn omgeving, de ontruiming kon dus zonder extra zorgmaatregelen doorgaan.

Op de dag van ontruiming keek ik tijdens het ontbijt nog even naar het laatste nieuws. Ik kon het nauwelijks geloven wat ik daar zag. In de woning, die ik later die dag zou ontruimen, had om 5 ’s nachts een enorme ontploffing plaatsgevonden. De voorgevel van het huis was er volledig uitgeblazen met een grote brand tot gevolg. Gelukkig waren er geen slachtoffers.

Giswerk 
Het zag er naar uit dat de bewoner op deze manier zijn ongenoegen aan de verhuurder kenbaar heeft willen maken. Wat had er allemaal kunnen gebeuren als de ontploffing niet op dat tijdstip maar op het moment van ontruiming had plaatsgevonden? De rest van de dag was de politie op zoek naar de bewoner en pas op het moment van zijn arrestatie, eind van de middag, keerde de rust weer terug. Wat bezielde deze man om op deze manier gehoor te geven aan de ontruiming? Ik kan er alleen maar naar gissen…

Jeanette van der Waal

Meld je aan

Meld je aan voor onze nieuwsbrief

Ongeldige invoer
Ongeldige invoer
Ongeldige invoer